სულ კატალოგში მასალაა: 2391
ნაჩვენებია მასალა: 2365-2376
გვერდები: « 1 2 ... 196 197 198 199 200 »

ნაზი მელოდია (მე-3 თავი)
10.04.2016 19:59-ზე მოთხრობასოფო12390

_რატომ დაბრუნდი?_მომთხოვნი იყო ვაჩეს ტონი.
_არ ვიცი_გულწრფელად უპასუხა ქეთამ.
_შემომხედე!_კიდევ უფრო გაიმკაცრა ხმა.
_არ შემოგხედავ_ხმაში ტირილის ნოტები გამოერია მიქავას.

"სიყვარულს შემთხვევითობა უყვარს" (თავი 1)
10.04.2016 19:58-ზე მოთხრობაჟანნეტ22163

მიყვარს ფანჯრის რაფაზე ჯდომა.. ეს ბავშვობიდან მიყვარდა, რადგან ჩვენს ბავშვთა სახლს საკმაოდ გრძელი და განიერი ფანჯრები ჰქონდა.მთელი დღე უხმოდ ვიჯექი ფანჯრის რაფაზე და წიგნის კითხვას ვუთმობდი დროის უმეტესობას.

ნაზი მელოდია (მე-2 თავი)
10.04.2016 19:54-ზე მოთხრობასოფო13970

საკუთარ აივანზე, სავარძელში იჯდა ვაჩე, ქეთა კი მის კალთაში კომფორტულად მოკალათებულიყო. ორივენი ტრადიციულად ვარსკვლავებით მოჭედილ ცას შეჰყურებდნენ და ფიქრობდნენ...ფიქრობდნენ ერთმანეთზე.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 6
10.04.2016 19:53-ზე მოთხრობამუშუ12750

რატის კიდევ რამოდენიმეჯერ შეხვდა "შემთხვევით", თუმცა ილიაზე ხმაც არ დასცდენია. თათამ მის შემდეგ აღარ უკითხავს, არადა ერთი სული ქონდა რამე გაეგო მასზე. ადრე თუ ილიას წასვლის შემდეგ მხიარულად იყო და იღიმოდა, ახლა ამ ახლად შეძენილ ჩვევებსაც ივიწყებდა. არ იცოდა თვითონაც რა ემართებოდა, ასეთი მონატრება ჯერ არასოდეს განეცადა.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 5
10.04.2016 19:51-ზე მოთხრობამუშუ12560

- რაღაც საბუთები დაიკარგა ოფისში და იმის ხელმეორედ შესადგენად დამიბარეს.-ილიას ტონისთვის ყურადღება აღარ გაუმახვილებია, კარადაში ჩანთა და მანტო შეინახა.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 4
10.04.2016 19:46-ზე მოთხრობამუშუ12410

სიცივემ ილიას ოთახში პიკს მაშინ მიაღწია როცა გათბობა და დენი გაითიშა.
რას არ წარმოიდგენდა თათა ოღონდ ახდა თუ გათბობა არ ექნებოდა ეგ აზრადაც არ მოუვიდოდა. სიცივემ საგრძნობლად რომ იმატა და უკვე ისედაც დაჭრილი ილია ძილში კანკალებდა, დაბნეულმა და შეშინებულმა რა გაეკეთებინა არ იცოდა. ბუხარი დაანთო, თუმცა სითბო ოთახამდე სადაც ილია იყო ვერ აღწევდა. როგორმე ოთახში უნდა გადაეყვანა თორემ სიცივეში მისი გაჩერება კარგ შედეგს არ მოუტანდა.

ნაზი მელოდია (1-ლი თავი)
10.04.2016 19:46-ზე მოთხრობასოფო14422

ღიღინის ხმა მოესმა, კიბეებზე ვიღაც ჩამორბოდა. მე_6 სართულზე იყო, ყველაზე ჩაბნელებულ სართულზე. ფრთხილად დადგა ფეხი პირველ საფეხურზე, მაგრამ ისე, რომ ვერაფრის გააზრება ვერ მოასწრო, ბიძგითა და ქალის სუსტი წამოკივლების ფონზე, ქვის იატაკზე ზურგით მოადინა ზღართანი.

უნდა წავიდე ნაწილი 1
10.04.2016 19:45-ზე რომანიNANO16891

გაბრიელის დედა ამ პატარა ჭირვეულ გოგოს ვერ მიხედავდა, ყველანაირად მამას გავს, მასსავით უხასიათოა, ხანდახან ისე შეკრავს წარბებს მეშინია... კარგად მახსოვს ნინე პირველად რომ ვაბანავეთ მე და გაბრიელმა ორივენი ნინესთან ერთად ვტიროდით, ცხოვრებასი ისე არაფრის შემშინებია, როგორც მაშინ, მესინოდა რამე არ ტკენოდა და ალბათ მაშინ ხვდები თუ რა არის ცხოვრების ნამდვილი მიზანი და კიდევ ვისთვის უნდა იცხოვრო....

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 2,3
10.04.2016 19:41-ზე მოთხრობამუშუ13340

ნატუკას თქმით მთელი დღე და ღამე იძინებდა ძლიერი გამაყუჩებლის მოქმედების გამო. თათამაც ჩაი მოიმზადა და თავის ოთახში სავარძელში მოკალათდა უხმოდ უცნობის პირისპირ. ფეხები მოიკეცა და თბილ პლედში გახვეულმა დაიწყო ჩაის დაგემოვნება თან უცნობს აკვირდებოდა.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 1
10.04.2016 19:38-ზე მოთხრობამუშუ17870

თათამ პატარა იყო დედა რომ დაკარგა სულ პატარა არც კი ახსოვს. მაგრამ უმისობას მაინც გრძნობდა ყოველ წუთს.ახლაც აქ რომ არის თითქოს მშვიდდება. სულ ასე იცის იტირებს და მერე ჩაეძინება დედის საფლავსე სულ გონია, რომ მის მკერდზე იძინებს. თავს ინუგეშებს. მეტი ნუგეშის მიმცემი მაინც არავინ ყასვ.

505 (სრულად)
10.04.2016 19:38-ზე მოთხრობაaanuca318693

მაგიჟებდა მისი ყველა მოქმედებით
მისი არსებობაც კი მაგიჟებდა
ვგრძნობდი რომ ჩემი ცხოვრება რაღაცას დაემსგავსა

ისტორია, რომელსაც დასასრული არ უჩანს (სრულად)
10.04.2016 19:37-ზე წ.მ.mrs_animal23090

ცხოვრება რომ ერთი დიდი აურზაურია ყველას მოგეხსენებათ. ნამდვილი, ფილმებისგან განსხვავებული, ჩვენი ცხოვრება ხანდახან ზედმეტად მოსაწყენია, მაგრამ არა ყოველთვის. ზოგჯერ ის მეტად გავს ფილმს, ვიდრე თავად ფილმი ფილმს. არის ისტორიები, რომელზეც კაცი კარგ ფილმს გადაიღებდა, ან თუნდაც რამეს დაწერდა.


« 1 2 ... 196 197 198 199 200 »