მასალის რაოდენობა კატეგორიაში: 168
ნაჩვენებია მასალა: 11-20
გვერდები: « 1 2 3 4 ... 16 17 »

დალაგება: Date · Name · Rating · Comments · Downloads · Views

ჩემი კიბორჩხალა
20.05.2020 15:20-ზე ჩანახატიNANO5810

მეოთხე სტადია = სიკვდილს.

ჰო სიკვდილს, რომელიც ორ თვეში ამაყად წარსდგება ჩემს წინაშე და თავის მომხიბვლელ თვალებს მომანათებს. ალბათ სიშავეშეპარულ, წითელი ნეკერჩხლისფერ ლაბადაში გამახვევს. ჯოჯოხეთის ცეცხლზე გამთბარ მკლავებს მომხვევს და გულზე მძლავრად მიმიკრავს, რადგან მე ძალა არ მეყოფა 

დროის ირონია
14.02.2020 19:10-ზე ჩანახატიnikaberidze19954910

დრო ბუნებაში ყველაზე ღირებულია მაგრამ არავინ იცის მისი ფასი.ამავდროულად დრო ჩვენს ცხოვრებაში შეზღუდულია და არაგანახლებადი.

ანაბელ-ლი
04.05.2019 18:08-ზე ჩანახატიგვირილა9190

მე ანაბელი შემიყვარდა, გოგონა , რომელმაც სუნთქვა წამართვა.

MOONCHILD
19.04.2019 23:11-ზე ჩანახატიპეპელა6310

ის ისევ ქუჩაში იყო, წვიმას სულ დაესველებინა.. მივუახლოვდი და ჩავიმუხლე, თავზე ხელი გადავუსვი მან ფრთხილად ამომხედა, ერთადერთი რაც მას სჭირდებოდა იმედი იყო. 

ჩემნაირი გოგონები არ უყვარდებათ...
17.04.2019 19:50-ზე ჩანახატიმარიამი60118660

ჩემნაირი გოგონები არ უყვარდებათ...
ჩემნაირი განსხვავებულები განსხვავებული სიყვარულის უნარით.
ჩემნაირებს ვერ უგებენ...

წინააღმდეგობა
14.04.2019 17:36-ზე ჩანახატიNANO6660

ხო, ზოგიერთს რაღაც ამოუცნობი მუხტი აქვს. ხანდახან სრულიად მოულოდელად გეღობებიან წინ, უმოქმედოდ დადგებიან ხოლმე, დაუშვებენ მიწისკენ ხელებს. გიყურებენ და თან არ გიყურებენ, მაგრამ შენ გრძნობ საოცარ ძალას, რომელიც ფეხის თითიდან იწყებს ცოცვას და თმის ღრებამდე ღოღვით აღწევს. ნელი სვლით უფრო გაბრუებს, მეტყველებს უნარს გაკარგვინებს და რჩები ერთ ადგილზე გახვებული.

7:05pm
14.04.2019 16:17-ზე ჩანახატიNANO5960

ვინ ვართ ჩვენ? პირველად, როდესაც შევხვდებით სწორედ ეს კითხვა შეგვიძვრება კანქვეშ და გამოფხიზლებისკენ მოგვიწოდებს, ალბათ საშინელება სწორედ ეს იქნება, როდესაც დაინახავ როგორ დაგცოცავს რაღაც კანქვეშ და გამოსასვლელს ვერ პოულობს, თითქოს შენ ხარ ლაბირინთი და თავადაც არ იცი შენი თავის შესასვლელი და გამოსასვლელი

ჩვენებური სიყვარული
13.04.2019 22:48-ზე ჩანახატიtwinekssa5250

ამჩნევ, როგორ აცეცებს თვალებს, როგორ უთამაშებს, ხოლმე, წარბი დროის პატარ-პატარა ინტერვალებით და ტუჩის კუთხეშიც როგორ გაუკრთება, ხოლმე, ღიმილი, შეუმჩნევლა. მისი სევდა, მისი ყოველი ცრემლი გკლავს, სუნთქვას გირთულებს, ტვინში გირტყავს, ყელში გაწვება და ცხვირიდან ჩანჩქერივით ჩქეფს; ჩქეფს წითლად; ჩქეფს ძლიერად, შეუჩერებლად, უსაზღვროდ... დაუძლეველ ბრაზს ჰგავს, საყვარელი ადამიანების დაცვის სურვილი და ახალგაზრდული სენტიმენტები, რომ დავუმატოთ.

ქალაქს სიკვდილის სუნი სდის
11.04.2019 01:46-ზე ჩანახატიsergialien4700

ქალაქი,რომელშიც ჩვენ ვცხოვრობთ გარდაიცვალა.

გრძნობები რეალური და ირეალური ცხოვრების ხიდებს შორის- სალომე ფროდიაშვილი
05.04.2019 22:12-ზე ჩანახატიtwinekssa7890

ესეიგი, მე სიყვარულს იმას დავარქმევ, რასაც ვიგრძნობ და მეგონება, რომ ესაა სიყვარული და შენც სწორედ იმავეს მოიმოქმედებ და ის მოხუციც ქუჩას, რომ ჰკვეთავს ახლა, ის ახალგაზრდაც, მარტოსული, რომ დაძრწის მთელი ღამე ქუჩა-ქუჩა , და ყველა სხვა დანარჩენიც. ასე გამოვიდა, ჩემო მეგობარო, არც სიყვარულია რაიმე დადგენილი შეგრძნება, მაგალითად, როგორიც შიში, როგორიც უჰაერობა და სხვა დანარჩენი.