საღამოობით
24.06.2018, 14:15
საღამოობით მე დავრჩები ობოლ მთვარესთან,
მთვარე მგზნებარე შუქით შემოსავს ჩემს გულს დარდიანს,
მომიტანს ახალ ვარსკვლავების
ცის აღმაფრენას,
სითბოს მაჩუქებს, გაიტაცებს,
ჩემს გულს დარდიანს.
მე ღამის მორევს გავანდობ
ჩემს ფიქრს,
რომ მაწვალებდეს ცელქი ფიქრები,
მე ისევ მჯერა შენ მოხვალ ჩემთან,
და ისევ-ისევ ერთად ვიქნებით.
კატეგორია: ლექსი | დაამატა: Mariami-777
ნანახია: 505 | რამოტვირთვები: 0 | რეიტინგი: 0.0/0
სულ კომენტარები: 0
avatar