მასალის რაოდენობა კატეგორიაში: 1306
ნაჩვენებია მასალა: 1291-1300
გვერდები: « 1 2 ... 128 129 130 131 »

დალაგება: Date · Name · Rating · Comments · Downloads · Views

ნაზი მელოდია (მე-2 თავი)
10.04.2016 19:54-ზე მოთხრობასოფო15130

საკუთარ აივანზე, სავარძელში იჯდა ვაჩე, ქეთა კი მის კალთაში კომფორტულად მოკალათებულიყო. ორივენი ტრადიციულად ვარსკვლავებით მოჭედილ ცას შეჰყურებდნენ და ფიქრობდნენ...ფიქრობდნენ ერთმანეთზე.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 6
10.04.2016 19:53-ზე მოთხრობამუშუ14080

რატის კიდევ რამოდენიმეჯერ შეხვდა "შემთხვევით", თუმცა ილიაზე ხმაც არ დასცდენია. თათამ მის შემდეგ აღარ უკითხავს, არადა ერთი სული ქონდა რამე გაეგო მასზე. ადრე თუ ილიას წასვლის შემდეგ მხიარულად იყო და იღიმოდა, ახლა ამ ახლად შეძენილ ჩვევებსაც ივიწყებდა. არ იცოდა თვითონაც რა ემართებოდა, ასეთი მონატრება ჯერ არასოდეს განეცადა.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 5
10.04.2016 19:51-ზე მოთხრობამუშუ13840

- რაღაც საბუთები დაიკარგა ოფისში და იმის ხელმეორედ შესადგენად დამიბარეს.-ილიას ტონისთვის ყურადღება აღარ გაუმახვილებია, კარადაში ჩანთა და მანტო შეინახა.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 4
10.04.2016 19:46-ზე მოთხრობამუშუ13580

სიცივემ ილიას ოთახში პიკს მაშინ მიაღწია როცა გათბობა და დენი გაითიშა.
რას არ წარმოიდგენდა თათა ოღონდ ახდა თუ გათბობა არ ექნებოდა ეგ აზრადაც არ მოუვიდოდა. სიცივემ საგრძნობლად რომ იმატა და უკვე ისედაც დაჭრილი ილია ძილში კანკალებდა, დაბნეულმა და შეშინებულმა რა გაეკეთებინა არ იცოდა. ბუხარი დაანთო, თუმცა სითბო ოთახამდე სადაც ილია იყო ვერ აღწევდა. როგორმე ოთახში უნდა გადაეყვანა თორემ სიცივეში მისი გაჩერება კარგ შედეგს არ მოუტანდა.

ნაზი მელოდია (1-ლი თავი)
10.04.2016 19:46-ზე მოთხრობასოფო15602

ღიღინის ხმა მოესმა, კიბეებზე ვიღაც ჩამორბოდა. მე_6 სართულზე იყო, ყველაზე ჩაბნელებულ სართულზე. ფრთხილად დადგა ფეხი პირველ საფეხურზე, მაგრამ ისე, რომ ვერაფრის გააზრება ვერ მოასწრო, ბიძგითა და ქალის სუსტი წამოკივლების ფონზე, ქვის იატაკზე ზურგით მოადინა ზღართანი.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 2,3
10.04.2016 19:41-ზე მოთხრობამუშუ14650

ნატუკას თქმით მთელი დღე და ღამე იძინებდა ძლიერი გამაყუჩებლის მოქმედების გამო. თათამაც ჩაი მოიმზადა და თავის ოთახში სავარძელში მოკალათდა უხმოდ უცნობის პირისპირ. ფეხები მოიკეცა და თბილ პლედში გახვეულმა დაიწყო ჩაის დაგემოვნება თან უცნობს აკვირდებოდა.

ვირჩევ ვიყო ბედნიერი 1
10.04.2016 19:38-ზე მოთხრობამუშუ19440

თათამ პატარა იყო დედა რომ დაკარგა სულ პატარა არც კი ახსოვს. მაგრამ უმისობას მაინც გრძნობდა ყოველ წუთს.ახლაც აქ რომ არის თითქოს მშვიდდება. სულ ასე იცის იტირებს და მერე ჩაეძინება დედის საფლავსე სულ გონია, რომ მის მკერდზე იძინებს. თავს ინუგეშებს. მეტი ნუგეშის მიმცემი მაინც არავინ ყასვ.

505 (სრულად)
10.04.2016 19:38-ზე მოთხრობაaanuca320343

მაგიჟებდა მისი ყველა მოქმედებით
მისი არსებობაც კი მაგიჟებდა
ვგრძნობდი რომ ჩემი ცხოვრება რაღაცას დაემსგავსა

ოცნება წარსულიდან [სრულად]
10.04.2016 19:37-ზე მოთხრობამე❤35070

მეუბნებოდა, ასე დაიღუპებიო... რელობასაც უნდა გაუსწორო თვალი ცოტაო. მე კიდევ არ მესმოდა. ან უბრალოდ არ მინოდა ნაწამები დედის, რეალობა დამენახა ჩემი თვალებით.
ჩემი ასაკის ქალბატონებს გეცოდინებათ როგორი მძიმე პერიოდის გადატანა გვიწევდა იმ დროს. როგორ გვციოდა საბნის ქვეშ, როცა წესით ბავშვებს სითბო უნდა ეგრძნოთ. როგორ ვიზრდებოდით ნანატრ პურზე, სხვის ყველზე და რაც მთავარია ერთმანეთის ნაქონი ტანსაცმლით...

მოპარული საქმრო [სრულად]
10.04.2016 19:33-ზე მოთხრობამე❤38141

საყვარელი სეზონი, გაზაფხული და შემოდგომა! ამ ექვსი თვის განმავლობაში, მიუხედავად იმისა რომ შუაში ზაფხული და ზამთარი მურმანის ეკალივით ეკვეხება, თავს მაინც საოცრად ვგრძნობ. მარტო ამიტომ ღირს ალბათ ცხოვრება! გაზაფხულზე მე ვარ დაბადებული, შუა გაზაფხულის გოგო ვარ. აპრილის 12_ში გამაგორა დედამ. შემოდგომის 12 ოქტომბერს კი მოპარული საქმრო დედამისმა.