მეოცნებე
03.02.2018, 12:04
ყოველთვის მეოცნებე ვიყავი . ხშირქდ წარმოვიდგენდი ჩემ მომავალს ისეთს როგორსაც მე ვხედავდი და მინდოდა ყოფილიყო . ჩემს წარმოდგენებში წარმატებული იურისტი ვიყავი ,მყავდა მოსიყვარულე ქმარი ,უსაყვარლესი ბაშვები და ვიყავი უბესნიერესი.მაგრამ ცხოვრება ხომ რეალობაა! ვიცოდი რომ ეს ჩემი წარმოდგენები იყო და ვცდილობდი ,სულ ვცდილობდი რომ რეალობად გამეხადა.ჩემი ისტორია ასე ვთქვათ ზღაპარივითაა მაგრამ მაინც მოგიყვებით!
***
18წლის ასაკში ჯავახიშვილში ჩავერიცხე 4 წელი ვსწავლობდი , შემდეგ კი გერმანიაში წავედი და ბაკალავრი იქ დავამთავრე.საქართველოში ჩამოსვლისას უბედნიერესი ვიყავი .ჩემი მეგობრებისა და ოჯახისთვის სიურპრიზის მოწყობა მინდოდა ,მაგრამ ვინ გაცადა ,დამხვდა მთელი ჯოგი .ჩემზე ბედნიერი მაგ დროს არავინ იყო . ახლა კი ჩემს მეგობრებს გაგაცნობთ.მე ანასტასია ვარ , 24წლის მყავს ორი საუკეთესო მეგობარი ორივე ანასტასია . ბავშვობიდან ერთად მოვდივართ , კლასელებიც ვიყავით .აი უნივერსიტეტში კი ჩვენი გზები გაიყარა, ქალბატონებმა სამედიცინო აირჩიეს მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც არ დაგვიკარგავს ერთმანეთი, ან რატო უნდა დაგვეკარგა.მე ყველა ტასიას მეძახის, მეორეს ტასოს ეძახიან და მესამე ყველქზე სერუოზულია და ანასტასიას ვეძახით მაგრამ ამის მიუხედავად, ანასტასიას დაძახებაზე სამივე თავს ვატრიალებთ.ტასოს ქმარი ყავს ,ისიც ჩვენი უახლოესი მეგობარი , პირადად ჩემთვის ძმასავითაა -გუგა, ანასტასიას შეყვარებულს რეზი ჰქვია ,რომელიც ჩვენი კლასელი იყო ,მე კი გერმანიაში ჩემი მეორე ნახევარი ვერ ვიპოვე ამიტომაც ვარ forever alone .
აეროპორტიდან ბავშვებმა სახლში გამაქანეს .მანქანაში ყოველთვის ვმხიარულობთ ხოლმე, მაგრამ ისეთი მონატრებუკები ვიყავით რომ ძაან გადავამეტეთ და პატრულის შენიშვნაც დავუმსახურეთ. ჩემი ჩამოსვლის ამბავი სახლში არ იხოდნენ ამიტომ კარი რომ გააღეს ყველა ატირდა ჩემი ძა კი ისე შემომახტა კინაღამ იატაკზე გავიშხლართე.მყავს პატარა ძმა ,ალექსანდრე რომელზეც 15წლით ვარ უფროსი და სიგიჟემდე მიყვარს და სამი წლით უმცროსი და მაშო . ძალიან კარგი ოჯახი მყავს და ძალიანაც ვაფასებ . სახლში ყველა გადარია ჩემმა ჩამოსვლავ .ბებომ უცებ დააცხო ხაჭაპურები , ბავშვი მონატრებული იქნება ქართულ საჭმელსო .მიგვიანებით კი მთელმა ოჯახმა ერთად ვისადილეთ . ნამგზავრი მალევე დავუღალე და დასაძინებლად გადავწყვიტე წასვლა . ხვალ საინტერესო დღე მელის . უი ის არმითქვავს რო ცეკვაზე მაფანატებს,ამიტომაც ჩემი მეგობრების სტუდიაში ბავშვებს ვამზადებ და კარგადაც გამომდის .ეს ორი წელი პაუზა მქონდა აღებული და გადაწყვეტილი მქონდა თავიც დამენებებინა მაგრამ ჩემი დახმარება სჭირდრბათ ამიტომაც ხვალ დავუბრუნდები ჩემს ჰობის.
კატეგორია: მოთხრობა | დაამატა: Imagine
ნანახია: 770 | რამოტვირთვები: 0 | რეიტინგი: 5.0/1
სულ კომენტარები: 0
avatar