მეტამორფოზული თეორია ნაწილი 2
19.02.2018, 01:44
ანდრეა საკუთარ ოთახში დაბრუნდა.ვერაფრით მოისვენა და ოთახში სიარულს მოჰყვა.მისთვის აშკარად განსხვავებული იყო ქერა გოგო,რომელმაც პატარა ბავშვივით მოატყუა.დიდი ხანი აღარ უფიქრია ისე დარეკა ვატოსთან.ვატო მისი ძმაკაცი იყო 10 წლიდან შესაბამისად ვატოს უფრო ეცოდინებოდა რა ხდებოდა ანდრეას თავს.ვატო 19 წლის მაღალი გალანტური ბიჭია,რომელსაც ცხოვრების უმეტესი ნაწილი სიცილში და ხორხოცში გაჰყავს თუმცა არ უნდა დავივიწყოთ,რომ არის საოცრად ნიჭიერი არქიტექტურის კუთხით,მაგრამ რათ უნდა ვერ იყენებს.ზუმერის შემდეგ ვატოს გამაყრუებელი შეძახილი გაისმა
-მიცვალებული ადგააა. რა მოხდა ისე არ დარეკავდი ან ვიღაც მოკვდა ან სიკვდილის პროცესშია 
-შენ სულ როგორ უნდა ღადაობდე 
-იუმორი გადაარჩენს სამყაროს დაიმახსოვრე
-კი მე მჯერა შენი
-რაო დეპრესიულო მორჩი დეპრესიას ? 
-ჯერ არა 
-დეპრესიულოოო დაიწვრილა ვატომ ხმა
-როდის უნდა დაკაცდე
-მე ? დიდი ხანია დაკაცებული ვარ თქვა ვატომ და ბოროტულად ჩაიცინა 
-აღარ მორჩები ? იქნებ რას გეუბნები
-ჰო კაი მიდი ჩუმად ვარ 
-გამოდი ჩემთან ბელას დაქალები არიან და უმცირესობაში ვარ
-ბელა სახლშია ? თქვა ვატომ და ხმა შეეცვალა 
-კი რა იყო ?
-არა არაფერი 10 წუთში მან ვარ თქვა ვატომ და ტელეფონი საჩქაროდ გათიშა
სანამ ანდრეა დარეკავდა ვატოს ეძინა და სავარაუდოდ არც ანდრეასთან გასვლას აპირებდა,მაგრამ როგორც კი საქმეში ბელა ჩაერთო გულმა ანდრეას დიდი სახლიში წასვლა უბრძანა.
რამდენიმე წუთი იყო გასული,როცა ანდრეას კარზე ზარის ხმა გაისმა ანდრეამ სწრაფად ჩაირბინა კიბეები ცალითვალით გახედა გოგოებს,რომლებიც სამკვდრო სასიცოცხლოდ თამაშობდნენ თამაშს და კარისკენ აიღო გეზი.
- რას შვები ამდენ ხანს შეჩემა 
-მოვედი ჰო შეჰყვირა ანდრეამ და კარები გააღო
-რას აკეთებდი აქამდე კვერცხს დებდი ?
-ეხლა რა ხდება საქმიანი გამომეტყველება მიიღო ანდრეამ იქ არის 5 გოგო ჩვენი მიზანია შევაშინოთ განსაკუთრების ის ქერა კურუელა
-ბავშვი მე ვარ კიდე ? თვალები გადაატრიალა ვატომ
-კაი რა ბიჭო ცხოვრებაში პირველად გთხოვ დახმარებას შეუტია ანდრეამ
-როგორც ჩანს ვიღაც მოგწონს ყურებამდე გაიღიმა ვატო 
-მეხმარები ? 
-სხვა გზა მაქვს ?
-არანაირად ანდრეას სახეზე ბოროტული ღიმილი დასთამაშებდა
გოგოები საკუთარ ტალღებშიიყვვნენ როცა უეცრად ელექტროენერგია გაითიშა.ოთახი ქაოსმა მოიცვა ყველა ანდრეას ოთახისკენ არობდა გარდა ერთისა
-წამოდი რა კირა რას გაჩუმებულხარ ბელას აშკარად ეტყყობოდა შიში კირა კი არც კი ინძრეოდა
-წადით თქვენ მე არ მეშინია მირჩევნია აქ ვიჯდე თორე თავს მატკენთ გადაატრიალა კირამ თვალები და ქერა თმა რეზინით შეიკრა ბელას დიდი ხანი არ უფიქრია
-როგორც გინდა თქვა და ოთახიდან გავარდა.ბელა სხვა გოგონებს ჩამორჩა შესაბამისად სიბნელეში კიბეებზე ძვლივს იკვლევდა გზას,როგორც იქნა ააღწია და ის ის იყო დანიელის ოთახში უნდა შესულიყო,რომ წელზე ძლიერი ხელი იგრძნო.ის ადგილი სადაც ხელი თავდაპირველად შეეხო საოცრად აეწვა მიხვდა ვინც იყო,მაგრამ ხმის ამოღებას ვერ ბედავდა.ბოლოს მოიკრიბა ძალა 
-ვინ ხარ ამოილუღლუღა 
-მგონი უნდა მიცნობდე თქვა ვატომ ვნებით სავსე ხმით და გოგონას კისერზე სველი კოცნა დაუტოვა ბელამ იგრძნო თუ,როგორ უხურდა მთელი ორგანიზმი მაგრამ ვატომ მაინ არ აპირებდა გაჩერებას.
-ვატო გთხოვ გაჩერდი ძვლივს თქვა და კვნესა აღმოხდა ვატო კი მედიდურად დაათამაშებდა ხელებს გოგონას უნაკლო სხეულზე
-რატომ არ გსურს,რომ ჩვენ ურთიერთობაზე ანდრეას ვუთხრათ? თქვა და გოგოს დუმილით გათამამებულმა ზურგზე დაუწყო ვნებიანად თითებით თამაში
-მეშინია
-რისი ლუციფერ 
-მასე ნუ მეძახი და ხელები გაწიე ბელამ ვატოს ხელები მოიშორა და ძვლივს ლოგიკური აზროვნება დაიწყო.ყოველთვის უჭირდა ვატოს სიახლოვეს ყოფნა ისე ,რომ თვითონაც არ იცოდა რა იყო ამის მიზეზი,მაგრამ ეს ბიჭი მასზე საშინლად მოქმედებდა.
-ვერ დაგანებებ თავს ბელა.ყოველდღე იმით ვიღვიძებ,რომ შეიძლება გნახო ორი კვირაა არ მინახიხარ და ცუდად გავხდი.ვიცი რო ჯიუტი ხარ და არ აღიარებ,მაგრამ ვგრძნობ,რომ გიყვარვარ და ვიცი,რომ ჩემი შეხება აზროვნების საშულაებას გართმევს
-მორჩი ზღაპრებს ? დამეძინასავით
ამის მომსმენისას ვატოს სახე აემღვრა ბელას თვალებში ჩააშტერდა შემდეგ მიხვდა რომ მასთან საუბარს აზრი არ ჰქონდა გვერდზე გაწია და კიბეებთან გაუჩინარდა.
ზუსტად ამ დროს როცა ეს ყველაფერი ხდებოდა ანდრეა კირას აკვირდებოდა სურდა დომინანტი ყოფილიყო ყველა ურთიერთობის ამიტომ კატის ნაბიჯებით მიეპარა და პირზე ხელი ააფარა.ელოდა,რომ გოგო პანიკაში ჩავარდებოდა,მაგრამ კირა არც კი ინძრეოდა.კირამ კიდევ ერთხელ მოახერხა ანდრეას გაოცება,ანდრეა შეეცადა მისი სახე დაენახა და სწორეთ ამ დროს ნამდვილად პანტერისებული მოძრაობით კირამ ახედა ანდრეას შემდეგ ხელი ძლიერად მოუჭირა კისერზე მეორე ხელი კი ნეკნებს შორის დაარტყა.ანდრეამ ამოიგმინა და სავარძელზე დაეცა.
-ვიღაცას ჩემი შეშინება მოუნდაო ?  თქვა წვრილი ხმით და მისი დიდი მძვინვარე მწვანე თვალები ანდრეას მიაპყრო
-როგორ მიხვდი ? 
-შენ,რომ ჩაიარე დავინახე შენი მეგობარი როგორ შემოვდა და რამდენიმე წუთში ელექტრო ენერგია გაითიშა ადვილად მისახვედრი იყო,რომ ამის მიზეზი შენ იყავი თქვა გოგონამ და სარკასტულად გაუღიმა.
-სწორად ვერ შევაფასე შენი ძალები
-ჩემი ძალები ჩეუფასებელია თქვა კირამ და ამაყად მოიღერა ყელი ანდრეა არ იყო ჩვეული სხვის ლიდერობას ამიტომ სწრაფი მოძრაობით ხელები დაუჭირა და კისრის უკან დაუკავა
-ვერც შენ უთხრა ნიშნის მოგებით და სახე ძალიან ახლოს მიუტანა და თვალებში ჩააშტერდა ანდრეას მცირედითაც არ ეტყობოდა დაბნეულობა სწორედ ამ დრო როცა თითქოს კავშირი ჩამოყალიბდა ელექტროენერგია ჩაირთო.ანდრეამ გოგოს ხელი უშვა და საკმაოდ ჩვეულებრივი კითხვა დაუსვა
-რა გქვია ? 
-კირა 
-ჰოო კირა ჩაფიქრდა ანდრეა ჯიბეებში ხელი ჩაიწყო და მოულოდნელად იკითხა- ანგარიში ? 
-უცვლელია ჯერჯერობით თქვა კირამ და თვალები ბოროტულად დაახამხამა 
დიდი გადატრიალებების შემდეგ საღამო მშვიდ რეჟიმში წარიმართა.მხოლოდ განსხვავება ის იყო,რომ დაპირისპირებულთა ორი მხარე გამოიკვეთა. ერთ მხარეს ბელა და ვატო ხოლო მეორე მხარეს კირა და ანდრეა.
-მოდი რამე ვითამაშოთ აზრი წამოაყენა ბელამ,რომელიც ამ სიტუაციის შემხედვარე ძალიან დაიღალა
-რა? ჰკითხე ანდრეამ საკმაოდ გაბრაზებული სახით
-არ ვიცი სიტყვების გამოცნობა
-კარგი წყვილებში მაშინ თქვა ვატომ
-კარგი ჯგუფებად დავიყოთ ფურცელი და პასტა მოიტანე გასცა ანდრეამ ბრძანება.
-კარგი გადაატრიალა თვალები ბელამ და გაცემული ბრძანების შესრულებას შეუდგა
-ანდრეა ჩვენ გავალთ თქვა ნინიმ და წამოდგა
-დარჩით რა ? 
-არა მეჩქარება უკვე სახლიდან გვირეკავენ
-კარგი გაგაცილებთ 
სანამ ანდრეა გოგოებს აცილებდა ფურცლები დახიიეს სახელები დააწერეს და თამაშისათვის ქუდიც კი იპოვეს ,რომელშიც ფურცლები უნდა ჩაეყარათ
-კარგი ამოიღეთ
ყველა სათითაოდ დაწვდა ფურცელს და სწრაფადვე გაშალეს სამწუხაროდ ყველას სახეზე გაოცება დაეტყო
-ვის ვინ ამოუვიდა იკითხა ბელამ
-მე ეს ქერა გოგონა თქვა ანდრეამ აგდებულად და გამჭოლი მწერა ესროლა კირას
-ამ გოგონას კირა ქვია და ცოტა წესივრად
-შენ კირა
კირამფურცელი მაგიდაზე დააგდო და სარკაზმით თქვა
-დორბლიანი ბიჭი ვატომ და ბელამ ერთდროულად გაიცინეს
-იმედი მაქ თამაში იცი არ ჩამორჩა სარკაზმში ანდრეა
-იმედი მაქვს ხელსახოცი თან გაქვს აშკარად ომი გაჩაღდებოდა,რომ არა კიტა რომელმაც ორივე დაპირისპირებული მხარე დააშოშმინა
თამაში დიდხანს გაგრძელდა უკვე ღამის 3 საათი იქნებოდა,როცა ჯერ კიდევ თამაშობდნენ მოგებული მხარე ვერ გამოვლინდა და დაღლილებმა თამაში შეწყვიტეს კირას მუდმივად ურეკავდა ნინი,მაგრამ საბოლოოდ ისე გადაწყდა,რომ კირა ანდრეასთან რჩებოდა
-რა იყო სახლიდან გამოგაგდეს
-აჰჰ დორბლიანმა ბიჭმა ხუმრობა ისწავლა ? 
-დორბლიანი ვინ იქნება მალე გაჩვენებ
-მოუთმენლად გელი
დიდი ხნის ბრძოლის შემდეგ ვატო და ბელა დაზავდნენ და სამზარეულოში გავიდნენ ოთახში სიჩუმე დადგა,მაგრამ ვერც ანდრეა და ვერც კირა სიმშვირდეს ვერ გრძნობდნენ ანდრეა წამოდგა და კიბეებზეგ ასასვლელად გაემართა კირას არ მიუქცევია მისთვის ყურადღება.ტელეფონი ამოიღო და ახალი ამბების ნახვა დაიწყო. მოულოდნელად კირა იატაკზე აღმოჩნდა ხელებშეკრული ანდრეა კი ზემოდან ამძიმებდა მის სხეულს
-რა იყო დორბლიანო ჰორმონები მოგაწვა ? 
ანდრეას მისთვის ყურადღება არ მიუქცევია ისე დაიწყო მის სხეულზე თარეში ჯერ კისერში რამდენიმე სველი კოცნა დაუტოვა,როგორც კი წელზე მოჰკიდა ძლიერად ხელი გოგონამ ამოიგმინა კირა წინააღმდეგობას აღარ უწევდა.აშკარა იყო,რომ სიამოვნებდა ბიჭის ყოველი შეხება.ანდრეამაც არ დააყოვნა და მხარი უცვალა გოგონას.ახლა ისინი პირისპირ უყურებდნენ თვალებში ერთმანეთს კირა ღრმად სუნთქავდა,ხელები უკვე თავისუფალი ჰქონდა,მაგრამ არ სურდა ეს დასრულებულიყო.ცდუნებას ვეღარ გაუძლოდა ანდრეა უხეშად ჟაკეტით მოქაჩა ის ის იყო,რომ მხურვალე ცეცხლოვანი კოცნა უნდა გაჩაღებულიყო,როცა ანდრეამ გოგონას თითები ტუჩზე დაადო თვითონ კი ყურთან ახლოს ჩასჩურჩულა
- 2-1 ლამაზო......


კატეგორია: მოთხრობა | დაამატა: GodeMarr
ნანახია: 667 | რამოტვირთვები: 0 | კომენტარი: 1 | რეიტინგი: 5.0/1
სულ კომენტარები: 1
avatar
0 Spam
1
შენიშვნა მაქვს, სასვენ ნიშნებთან დაკავშირებით...
avatar